بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ نام پروردگار برتر و بلند مرتبه‌ات را [از هرچه رنگ شرك خفى و جلى دارد] منزه و پاك بدار.

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ

آنكه آفريد، پس درست و نيكو گردانيد.

وَ ٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و آنكه اندازه قرار داد و هدايت كرد،

وَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ

و آنكه‌چراگاه را رويانيد،

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ

و آن را خاشاكى سياه گردانيد،

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ

به زودى قرآن را بر تو مى‌خوانيم، پس‌هرگز فراموش نخواهى كرد،

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَ مَا يَخۡفَىٰ

جز آنچه را خدا بخواهد، كه او آشكار و آنچه را پنهان است مى‌داند.

وَ نُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ

و تو را براى آسان‌ترين راه [كه شريعت سمحه و سهله است‌] آماده مى‌كنيم.

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ

پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ

كسى كه از خدا مى‌ترسد، به زودى متذكر مى‌شود.

وَ يَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى

و كسى كه از همه بدبخت‌تر است از آن كناره مى‌گيرد.

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

همان كسى كه در آتش بزرگ‌تر در مى‌آيد.

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يَحۡيَىٰ

آن گاه در آنجا نه مى‌ميرد و نه به خوشى زندگى مى‌كند.

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

بى‌ترديد كسى كه خود را [از زشتى‌هاى باطن و ظاهر] پاك كرد، رستگار شد.

وَ ذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

و نام پروردگارش را ياد كرد، پس نماز خواند.

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

[ولى شما منكران لجوج به سوى راه رستگارى نمى‌رويد] بلكه زندگى دنيا را [بر آن‌] ترجيح مى‌دهيد.

وَ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَ أَبۡقَىٰٓ

در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ

همانا اين [حقايق‌] در كتاب‌هاى آسمانى پيشين هست.

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَ مُوسَىٰ

[در] كتاب‌هاى ابراهيم وموسى.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ آيا خبر حادثه هولناكى كه [همه انسان‌ها را از هر سو] فرا مى‌گيرد، به تو رسيده است؟

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ

در آن روز چهره‌هايى زبون و شرمسارند؛

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ

[آنان كه همواره در دنيا] كوشيده‌اند و خسته شده‌اند [و سرانجام سودى نيافته‌اند]

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ

در آتشى سوزان درآيند.

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ

آنان را از چشمه‌اى بسيار داغ مى‌نوشانند؛

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ

براى آنان طعامى جز خار خشك و زهرآگين وجود ندارد

لَّا يُسۡمِنُ وَ لَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ

كه نه فربه مى‌كند و نه از گرسنگى بى‌نياز مى‌نمايد.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ

در آن روز چهره‌هايى شاداب و باطراوت‌اند

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ

از تلاش و كوشش خود خشنودند

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ

در بهشتى برين‌اند

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ

در آنجا سخن لغو وبيهوده نشنوند

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ

در آن چشمه‌اى روان است

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ

[و] در آنجا تخت‌هايى بلند و با ارزش قرار دارد

وَ أَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ

و [در كنار چشمه‌هايش‌] قدح‌ها نهاده شده است

وَ نَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ

و [ديگر از نعمت هايش‌] بالش‌هايى پهلوى هم چيده [براى تكيه زدن بهشتى‌ها] است

وَ زَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ

و فرش‌هايى زربفت و گسترده [كه روى آن مى‌نشينند.]

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ

آيا با تأمل به شتر نمى‌نگرند كه چگونه آفريده شده؟

وَ إِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ

و به آسمان كه چگونه بر افراشته شده؟

وَ إِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ

و به كوه‌ها كه چگونه در جاى خود نصب شده؟

وَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ

و به زمين كه چگونه گسترده شده؟

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ

پس تذكر ده، كه تو فقط تذكر دهنده‌اى؛

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ

تو بر آنان مسلط نيستى [كه به قبول ايمان مجبورشان كنى،]

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَ كَفَرَ

ولى كسى كه [به دنبال تذكر پى در پى‌] روى گردانيد و كفر ورزيد.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ

پس خدا او را به عذاب بزرگ‌تر عذاب خواهد كرد.

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ

قطعا بازگشت آنان به سوى ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم

آن گاه بى‌ترديد حسابشان بر عهده ماست.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ بگو: او خداى يكتاست؛

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ

خداى بى‌نياز [كه نيازمندان با اعتماد به حضرتش قصد او كنند.]

لَمۡ يَلِدۡ وَ لَمۡ يُولَدۡ

كسى را نزاده، و از كسى زاييده نشده است،

وَ لَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ

و هيچ كس [نه در ذات و نه در صفات‌] همانند و همتا و شبيه او نمى‌باشد.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ بگو: به پروردگار سپيده‌دم پناه مى‌برم،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

از زيان آنچه آفريد،

وَ مِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

و از زيان شب هنگامى كه با تاريكى‌اش درآيد [كه در آن تاريكى انواع حيوانات موذى و انسان‌هاى فاسق و فاجر براى ضربه زدن به انسان در كمين‌اند]

وَ مِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ

و از زيان زنان دمنده [كه افسون و جادو] در گره‌ها [مى‌دمند و با اين كار شيطانى در زندگى فرد، خانواده و جامعه خسارت به بار مى‌آورند]

وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

و از زيان حسود، زمانى كه حسد مى‌ورزد.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

[به‌] پادشاه مردم

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

[به‌] معبود مردم

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ

از زيان وسوسه‌گر كمين گرفته و پنهان،

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ

آنكه همواره در سينه‌هاى مردم وسوسه مى‌كند

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَ ٱلنَّاسِ

از جنيان و آدميان.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌و مهربانى‌اش هميشگى.

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

همه ستايش‌ها، ويژه خداست كه مالك و مربى جهانيان است.

ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

رحمتش بى‌اندازه و مهربانى‌اش هميشگى است.

مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ

صاحب و داراى روز پاداش است.

إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ

[پروردگارا!] فقط تو را مى‌پرستيم وتنها از تو يارى مى‌خواهيم.

ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت كن.

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَ لَا ٱلضَّآلِّينَ

راه كسانى [چون پيامبران، صديقان، شهيدان و صالحان‌] كه به آنان نعمت [ايمان، عمل شايسته و اخلاق حسنه‌] عطاكردى، هم آنان كه نه مورد خشم تواند و نه گمراه‌اند.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓمٓ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ الم

ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَ فِيهِ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ

در [وحى بودن و حقانيت‌] اين كتاب [با عظمت‌] هيچ شكى نيست؛ سراسرش براى پرهيزكاران هدايت است.

ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

آنان كه به غيب ايمان دارند و نماز را بر پا مى‌دارند و از آنچه به آنان روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.

وَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَ مَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَ بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ

و آنان كه به آنچه به سوى تو و به آنچه پيش از تو نازل شده، مؤمن هستند و به روز قيامت يقين دارند.

أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡ وَ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ

آنانند كه از سوى پروردگارشان بر [راه‌] هدايت‌اند و آنانند كه رستگارند.